Hartfalen klinkt alarmerend, maar het betekent niet dat je hart is gestopt of op het punt staat te stoppen. Het betekent dat je hartspier minder goed bloed rondpompt of zich minder goed met bloed vult, waardoor je lichaam niet altijd genoeg zuurstofrijk bloed krijgt. De belangrijkste hartfalen symptomen zijn kortademigheid, moeheid en vocht vasthouden in benen, enkels of buik. Bij ‘congestief’ hartfalen (ook wel decompensatio cordis genoemd) hoopt vocht zich op in de longen, benen of buik omdat het hart achterloopt. In Nederland hadden volgens VZinfo in 2025 naar schatting 264.100 mensen de diagnose hartfalen. Genezen kan meestal niet, maar met de juiste medicijnen, controles en leefstijl voelen de meeste mensen zich beter en blijven ze jarenlang uit het ziekenhuis. In dit artikel lees je wat hartfalen is, welke symptomen en alarmsignalen erbij horen, wat de oorzaken zijn, hoe het wordt vastgesteld en behandeld en wat nieuw onderzoek laat zien.

Wat is hartfalen?

Hartfalen ontstaat als de hartspier te zwak, te stijf of allebei wordt om het bloed goed rond te pompen. Thuisarts zegt het eenvoudig: bij hartfalen pompt je hart minder bloed rond dan normaal. Het is geen plotselinge gebeurtenis zoals een hartinfarct, maar een aandoening die zich over maanden of jaren kan verergeren als ze niet wordt behandeld. Bij linkszijdig hartfalen, de meest voorkomende vorm, pompt of vult de linkerkamer niet goed. Bij rechtszijdig hartfalen heeft het hart moeite om bloed naar de longen te sturen. Dat volgt vaak op langdurig linkszijdig hartfalen.

Artsen delen hartfalen ook in naar de ejectiefractie: het percentage bloed dat de linkerkamer bij elke hartslag wegpompt. Normaal is dat ongeveer 55 tot 70 procent. Bij HFrEF (hartfalen met verminderde ejectiefractie) is de pompkamer verzwakt en pompt die 40 procent of minder weg. Bij HFpEF (hartfalen met behouden ejectiefractie) knijpt het hart nog normaal, 50 procent of meer, maar is het te stijf geworden om goed te vullen. Daardoor kan het nog steeds niet aan de behoefte van het lichaam voldoen. HFmrEF, met een ejectiefractie van 41 tot 49 procent, zit daartussen. Hoeveel hartfalen je dagelijkse activiteiten beperkt, beschrijven artsen met de NYHA-klassen.

NYHA-klasseWat het betekent
Klasse IGeen beperking; gewone lichamelijke activiteit geeft geen klachten
Klasse IILichte beperking; gewone activiteit geeft moeheid of kortademigheid
Klasse IIIDuidelijke beperking; minder dan gewone activiteit geeft al klachten
Klasse IVKlachten ook in rust; elke activiteit geeft ongemak

Hartfalen symptomen: wat zijn de voortekenen?

Het belangrijkste symptoom van hartfalen is kortademigheid. Die begint vaak bij inspanning, zoals traplopen, en kan overgaan in benauwdheid in rust of bij plat liggen. Sommige mensen worden 's nachts naar adem happend wakker en slapen beter met extra kussens. Ook moeheid en minder uithoudingsvermogen komen veel voor, omdat je spieren niet genoeg bloed krijgen. Thuisarts noemt als kernklachten: je wordt snel moe als je je inspant, je voelt je snel buiten adem en benauwd, en je voeten en enkels worden dikker.

Vocht vasthouden zorgt voor veel van de andere klassieke tekenen: dikke benen, enkels of buik, snel aankomen in gewicht in een paar dagen, en een aanhoudende (kriebel)hoest die soms roze of bloederig slijm geeft. Thuisarts geeft een handige vuistregel: als je in 3 dagen 2 kilo of meer zwaarder wordt, houd je waarschijnlijk vocht vast. Omdat deze klachten vaak geleidelijk ontstaan, worden ze soms aangezien voor gewoon ouder worden, terwijl ze erop kunnen wijzen dat je hart aandacht nodig heeft.

Wat zijn de alarmsignalen van hartfalen?

Bel direct de huisarts, de huisartsenpost of 112 als je opeens heel snel of moeilijk ademt, je opeens erg benauwd voelt of helemaal niet meer kunt liggen door benauwdheid. Volgens Thuisarts kunnen deze klachten betekenen dat er vocht in je longen zit, en dan heb je snel behandeling nodig. Ook pijn op de borst, flauwvallen, verwardheid of het ophoesten van roze, schuimend slijm zijn redenen om direct hulp te zoeken. Maak een gewone afspraak bij je huisarts als je sneller moe of buiten adem raakt, 's nachts benauwd bent als je ligt, in 3 dagen 2 kilo of meer aankomt of steeds dikkere voeten en enkels krijgt.

Wat is de oorzaak van hartfalen?

Hartfalen ontstaat meestal doordat iets anders de hartspier over langere tijd heeft beschadigd of overbelast. De belangrijkste oorzaken zijn een coronaire hartziekte en een eerder hartinfarct, die de hartspier blijvend kunnen verzwakken, en langdurig hoge bloeddruk, waardoor het hart steeds tegen extra weerstand in moet pompen. Het herkennen van de vernauwde kransslagaders bij coronaire hartziekte en het onder controle houden van een langdurig te hoge bloeddruk zijn twee van de beste manieren om hartfalen te voorkomen. Diabetes, overgewicht, klepafwijkingen, hartritmestoornissen en cardiomyopathie (een ziekte van de hartspier zelf) zijn andere belangrijke oorzaken.

Andere risicofactoren zijn veel alcohol, bepaalde chemotherapie, een leeftijd van 65 jaar of ouder, hartfalen in de familie, roken, te weinig bewegen, slaapapneu en chronische nierschade. Volgens VZinfo komt hartfalen vaker voor bij mensen met een lager inkomen. Omdat veel van deze factoren ook bij andere hart-, vaat- en stofwisselingsziekten horen, geeft het samen aanpakken ervan de beste bescherming voor je hart op lange termijn.

Kun je hartfalen in je bloed zien? Diagnose en onderzoek

Ja, bloedonderzoek kan hartfalen waarschijnlijker of juist onwaarschijnlijker maken, maar een echo van het hart is nodig om het vast te stellen. Bij een vermoeden van hartfalen laat de arts meestal eerst een BNP-bloedtest of een NT-proBNP-bloedtest doen. Die meten hormonen die het hart afgeeft als het onder druk staat door extra vocht en spanning. Een hogere waarde ondersteunt de diagnose, een lage waarde maakt hartfalen minder waarschijnlijk. De uitslag vraagt wel om context: overgewicht kan BNP en NT-proBNP kunstmatig verlagen, terwijl nierschade en een hogere leeftijd ze juist verhogen, los van het hart. Daarom beoordeelt de arts het getal samen met de rest van het beeld. Een echocardiogram, een echo van het hart, is daarna het beslissende onderzoek: het meet de ejectiefractie om HFrEF, HFmrEF of HFpEF vast te stellen en controleert kleppen en bouw van het hart.

OnderzoekWat het laat zien
Bloedtest natriuretische peptiden (BNP of NT-proBNP)Stijgt als het hart overbelast is door vocht en druk; helpt hartfalen bevestigen of uitsluiten
Echocardiogram (hartecho)Meet de ejectiefractie en toont kleppen en bouw van het hart; bepaalt HFrEF, HFmrEF of HFpEF
Elektrocardiogram (ECG, hartfilmpje)Toont ritmestoornissen en tekenen van een eerder hartinfarct
Röntgenfoto van de borstToont een vergroot hart en vocht in de longen

Ander bloedonderzoek maakt het beeld compleet. Kijken naar de creatininewaarde (in Nederland in µmol/L) en de eGFR, de geschatte nierfunctie is belangrijk, omdat nieren en hart nauw samenhangen en de nierfunctie bepaalt hoe plaspillen en andere medicijnen worden gedoseerd. Het controleren van de natriumwaarde en de kaliumwaarde wordt routine zodra de behandeling start, omdat plaspillen beide kunnen verlagen en sommige hartfalenmedicijnen kalium juist verhogen. De troponinewaarde helpt een hartinfarct uit te sluiten. Dat is extra belangrijk omdat coronaire hartziekte en de vernauwde, verharde slagaders bij atherosclerose vaak aan hartfalen ten grondslag liggen. Met de HbA1c-waarde (in mmol/mol) wordt gezocht naar diabetes, en met de TSH-waarde wordt een schildklierprobleem uitgesloten. Beide kunnen vergelijkbare klachten geven. Een bloedbeeld zoekt naar de bloedarmoede die bij hartfalen kan horen (in Nederland wordt hemoglobine in mmol/L gemeten). Ook de ferritinewaarde en andere ijzerwaarden worden steeds belangrijker, omdat ijzertekort vaak voorkomt bij hartfalen, ook zonder bloedarmoede, en een behandelbare oorzaak van moeheid is.

Hartfalen behandeling: medicijnen en zelfzorg

De behandeling heeft als doel klachten te verlichten, ziekenhuisopnames te voorkomen, de ziekte af te remmen en het leven te verlengen. Bij HFrEF vormen vier groepen medicijnen de basis, vaak de ‘vier pijlers’ van de richtlijnbehandeling genoemd. De meeste mensen gebruiken een combinatie van deze middelen, in langzaam oplopende doseringen. Van elke groep is in grote studies aangetoond dat ze ziekenhuisopnames en sterfte verminderen.

MedicijngroepWerking
ACE-remmers, ARB's of ARNIOntspannen de bloedvaten en blokkeren hormonen die het hart harder laten werken
BètablokkersVertragen de hartslag en verminderen de belasting van het hart
Mineralocorticoïdreceptorantagonisten (MRA's)Blokkeren een hormoon dat vocht vasthouden en littekenvorming in het hart bevordert
SGLT2-remmersOorspronkelijk diabetesmedicijnen, nu bewezen effectief tegen ziekenhuisopname en sterfte bij alle typen ejectiefractie

Plaspillen (diuretica) verminderen vocht vasthouden door de nieren te helpen overtollig zout en vocht af te voeren. Ze verlichten benauwdheid en dikke benen snel, maar anders dan de vier pijlers verlengen ze op zichzelf het leven niet. Ze zijn dus bedoeld tegen de klachten. Omdat plaspillen de vocht- en zoutbalans beïnvloeden, controleert de arts regelmatig de nierfunctie en de zouten in je bloed. Gebruik je een SGLT2-remmer zoals dapagliflozine of empagliflozine? Thuisarts adviseert dan om je huisarts te bellen als je koorts hebt, veel overgeeft, steeds diarree hebt of veel minder eet of drinkt dan normaal.

Naast medicijnen is zelfzorg belangrijk. Weeg jezelf elke ochtend. Kom je in 3 dagen 2 kilo of meer aan, neem dan contact op met je huisarts, zodat vocht vasthouden op tijd wordt behandeld. Thuisarts adviseert gezond te eten met weinig zout, regelmatig te bewegen en af te vallen als je te zwaar bent. Hoeveel zout en vocht voor jou goed is, spreek je af met je arts, hartfalenverpleegkundige of diëtist. Hartrevalidatie, een begeleid programma met beweging en uitleg, helpt om je conditie veilig op te bouwen en hangt samen met minder ziekenhuisopnames en een betere kwaliteit van leven.

Sommige mensen hebben baat bij een inwendige defibrillator (ICD), die het hartritme bewaakt en een gevaarlijke ritmestoornis kan stoppen met een schok, of bij een pacemaker die de hartkamers weer gelijk laat samentrekken. Bij gevorderd hartfalen kan een steunhart (LVAD) of harttransplantatie worden overwogen. Omdat hartfalen snel kan verslechteren, zoek je direct hulp bij plotselinge of ernstige benauwdheid, pijn op de borst, flauwvallen, verwardheid, het ophoesten van roze of schuimend slijm of snelle gewichtstoename.

Kan je nog herstellen van hartfalen? Leven met hartfalen

Hartfalen is meestal niet te genezen, maar de pompfunctie kan soms verbeteren als een omkeerbare oorzaak wordt aangepakt. Met de richtlijnbehandeling, aanpassingen in je leefstijl en vaste controles verminderen veel mensen hun klachten, blijven ze uit het ziekenhuis en leiden ze jarenlang een actief leven. Onbehandeld kan hartfalen de nieren en lever beschadigen, gevaarlijke ritmestoornissen veroorzaken en de kans op plotselinge hartdood vergroten. Volgens VZinfo waren er in 2023 ongeveer 8.000 sterfgevallen door hartfalen en ruim 32.200 ziekenhuisopnames. Daarom is het belangrijk om je medicijnen en afspraken vol te houden, ook als je je goed voelt.

Veel mensen schuiven in de loop van de tijd tussen NYHA-klassen, omdat klachten kunnen verbeteren door behandeling of verergeren door ziekte, te zout eten of een vergeten dosis. Goed contact met je huisarts, cardioloog of hartfalenverpleegkundige blijft dus belangrijk. Het behandelen van samenhangende aandoeningen zoals hoge bloeddruk, diabetes en slaapapneu beschermt je hart. Met het juiste plan leren de meeste mensen leven met hartfalen, zonder dat het hun leven bepaalt.

Wat zijn de vier stadia van hartfalen?

Naast de NYHA-klassen I tot en met IV gebruiken artsen de stadia A tot en met D van de Amerikaanse cardiologenverenigingen. Stadium A betekent alleen risicofactoren, zoals hoge bloeddruk of diabetes. Stadium B betekent schade aan het hart zonder klachten. Stadium C is hartfalen met klachten, nu of eerder. Stadium D is gevorderd hartfalen dat ondanks behandeling ernstige klachten geeft.

Nieuwste wetenschappelijke inzichten over hartfalen

Recente studies richten zich op hartfalen met behouden of licht verminderde ejectiefractie, een vorm waarvoor lang weinig bewezen medicijnen bestonden. Volgens onderzoek dat in PubMed is opgenomen, liet de FINEARTS-HF-studie zien dat finerenon, een medicijn dat dezelfde hormoonroute blokkeert als oudere MRA's, het aantal verslechteringen van hartfalen en cardiovasculaire sterfte duidelijk verminderde bij mensen met een ejectiefractie van 40 procent of hoger (Solomon et al., 2024). Wat betekent dit voor jou? Er is nu bewijs voor een extra medicijn bij HFmrEF en HFpEF, vormen die samen ongeveer de helft van alle hartfalen uitmaken. De SUMMIT-studie vond dat tirzepatide, een medicijn dat oorspronkelijk is ontwikkeld voor diabetes en afvallen, cardiovasculaire sterfte en verslechtering van hartfalen met 38 procent verminderde en de kwaliteit van leven verbeterde bij mensen met HFpEF en overgewicht (Packer et al., 2024). Wat betekent dit voor jou? Bij hartfalen dat samenhangt met overgewicht wordt het behandelen van het overgewicht zelf een serieuze behandelstrategie.

IJzertekort krijgt ook meer aandacht als iets waar je echt iets aan kunt doen, niet alleen als teken van ernst. Een verdere analyse van de IRONMAN-studie liet zien dat ijzer via een infuus ongeplande ziekenhuisopnames om welke reden dan ook verminderde, niet alleen opnames door hartfalen, bij mensen met hartfalen en ijzertekort (Cleland et al., 2024). Wat betekent dit voor jou? Ferritine en ijzerwaarden laten bepalen gaat niet alleen over bloedarmoede opsporen; ijzertekort behandelen, ook zonder bloedarmoede, kan de kans op een nieuwe ziekenhuisopname verkleinen. Samen laten deze studies een verschuiving zien naar een aanpak van HFpEF langs meerdere sporen: SGLT2-remmers, finerenon en aandacht voor ijzertekort.

Woordenlijst bij hartfalen

BegripBetekenis
EjectiefractieHet percentage bloed dat de linkerkamer bij elke hartslag wegpompt; normaal is 55 tot 70 procent.
HFrEFHartfalen met verminderde ejectiefractie: de pompkamer pompt 40 procent of minder weg per slag.
HFpEFHartfalen met behouden ejectiefractie: het hart knijpt normaal maar is te stijf om goed te vullen.
Natriuretisch peptideEen hormoon, gemeten als BNP of NT-proBNP, dat het hart meer afgeeft als het overbelast is door vocht.
Diureticum (plaspil)Een medicijn dat de nieren helpt overtollig zout en vocht af te voeren.
NYHA-klasseEen schaal met vier niveaus die beschrijft hoeveel hartfalen je lichamelijke activiteit beperkt.
Decompensatio cordisDe medische term voor hartfalen waarbij het hart het niet meer bijhoudt en vocht zich ophoopt.

Veelgestelde vragen over hartfalen

Is hartfalen hetzelfde als een hartinfarct?

Nee. Een hartinfarct gebeurt plotseling, als een afgesloten kransslagader de bloedtoevoer naar een deel van de hartspier afsnijdt. Hartfalen is een blijvende aandoening waarbij het hart minder goed pompt of vult, soms als gevolg van een eerder hartinfarct. Hartfalen betekent niet dat het hart is gestopt.

Wat is het verschil tussen HFrEF en HFpEF?

Bij HFrEF is de belangrijkste pompkamer verzwakt en pompt die 40 procent of minder van het bloed weg per slag. Bij HFpEF knijpt de kamer nog 50 procent of meer weg, maar is die te stijf om goed te vullen, zodat het lichaam toch te weinig krijgt. HFmrEF, met een ejectiefractie van 41 tot 49 procent, zit daartussen.

Wat is een normale en wat is een verhoogde BNP- of NT-proBNP-waarde?

Referentiewaarden verschillen per laboratorium, leeftijd en geslacht, en de uitslag wordt samen met je klachten beoordeeld en niet met één grens. Lagere waarden maken hartfalen minder waarschijnlijk, hogere waarden ondersteunen de diagnose en laten zien hoe zwaar het hart belast is. Omdat overgewicht deze waarden kan verlagen en nierschade of leeftijd ze kan verhogen, bekijkt de arts de uitslag altijd in samenhang.

Is hartfalen dodelijk?

Hartfalen is een ernstige ziekte die het leven kan verkorten, vooral als het niet wordt behandeld of in een gevorderd stadium is. Met de huidige medicijnen, zelfzorg en controles leven veel mensen er echter nog jaren mee. Hoe het bij jou verloopt, hangt af van de oorzaak, de ejectiefractie, je leeftijd en andere ziekten. Bespreek je vooruitzichten met je cardioloog.

Wat zijn 5 tekenen dat je hart in gevaar is?

Vijf belangrijke waarschuwingstekens zijn: plotselinge of ernstige benauwdheid, pijn of een drukkend gevoel op de borst, flauwvallen of bijna flauwvallen, een snelle of onregelmatige hartslag met duizeligheid, en snelle gewichtstoename met dikke benen. Bij de eerste drie bel je direct 112 of de huisartsenpost.

Hoeveel zout en vocht mag je met hartfalen?

Thuisarts adviseert om weinig zout te eten. Dat betekent meestal minder zout bij het koken en etiketten van kant-en-klare producten controleren. Een vochtbeperking is persoonlijk en wordt door je arts bepaald op basis van je klachten en de ernst. Jezelf dagelijks wegen laat zien of je vocht vasthoudt.

Bronnen

  • Thuisarts (NHG) — Ik heb hartfalen — Thuisarts.nl, geraadpleegd 2026 — thuisarts.nl
  • VZinfo (RIVM) — Hartfalen: in het kort — Volksgezondheid en Zorg, 2026 — vzinfo.nl
  • Hartstichting — Hartfalen — hartstichting.nl, geraadpleegd 2026 — hartstichting.nl
  • National Heart, Lung, and Blood Institute — Heart Failure — NHLBI, National Institutes of Health, 2024 (Engelstalig) — nhlbi.nih.gov
  • Centers for Disease Control and Prevention — About Heart Failure — CDC, 2024 (Engelstalig) — cdc.gov
  • Mayo Clinic — Heart Failure: Symptoms and Causes — Mayo Clinic, 2023 (Engelstalig) — mayoclinic.org
  • Solomon et al. — Finerenone in Heart Failure with Mildly Reduced or Preserved Ejection Fraction — New England Journal of Medicine, 2024 (Engelstalig) — doi.org/10.1056/NEJMoa2407107
  • Packer et al. — Tirzepatide for Heart Failure with Preserved Ejection Fraction and Obesity — New England Journal of Medicine, 2024 (Engelstalig) — doi.org/10.1056/NEJMoa2410027
  • Cleland et al. — Adjudication of Hospitalizations and Deaths in the IRONMAN Trial of Intravenous Iron for Heart Failure — Journal of the American College of Cardiology, 2024 (Engelstalig) — doi.org/10.1016/j.jacc.2024.08.052

Verder lezen

Begrijp je labuitslag met BloodSense

De zorg bij hartfalen draait om meer dan een hartecho. Een BNP- of NT-proBNP-uitslag, de nierfunctie, natrium en kalium en de ijzerwaarden voegen elk een stukje toe aan het beeld, en hoe ze in de tijd veranderen is net zo belangrijk als één losse meting. BloodSense legt in gewone taal uit waar elke waarde staat ten opzichte van de referentiewaarden van je lab, zodat je je uitslag makkelijker met je huisarts of cardioloog bespreekt. Je krijgt ook een lijst met vragen om aan je huisarts te stellen.

Laat je labuitslag binnen enkele minuten uitleggen

De informatie op deze pagina is bedoeld als uitleg en vervangt geen consult bij je huisarts. Bij levensgevaar: bel 112. Het BloodSense-rapport wordt gemaakt door kunstmatige intelligentie, alleen ter informatie. Het is geen diagnose en geen behandeladvies.