DNI-betekenis: ‘niet intuberen’ of ‘niet beademen’ in je dossier

DNI betekent in de zorg ‘do not intubate’, ofwel: niet intuberen. Het is een afspraak dat er geen beademingsbuis in iemands luchtpijp wordt gebracht en dat iemand niet aan een beademingsmachine wordt gelegd als de ademhaling uitvalt. In Nederlandse ziekenhuizen heet zo’n afspraak meestal een behandelbeperking: ‘niet beademen’. De afkorting DNI kom je vooral tegen in Engelstalige dossiers en in internationale literatuur. Het is een specifieke, beperkte afspraak. Het betekent niet dat de behandeling stopt, en andere hulp bij de ademhaling gaat gewoon door. Iemand met een DNI kan nog steeds zuurstof krijgen, ademhalingsondersteuning via een masker, vernevelingen, antibiotica, vocht en volledige comfortzorg. (Zocht je de Spaanse identiteitskaart, de Documento Nacional de Identidad? Dat is een andere DNI.) In deze uitleg lees je wat intuberen inhoudt, hoe ‘niet beademen’ zich verhoudt tot ‘niet reanimeren’, wie de afspraak vastlegt, hoe je hem kunt veranderen, en hoe dit in Nederland is geregeld.

Wat betekent DNI, ‘niet intuberen’, precies?

DNI staat voor ‘do not intubate’: niet intuberen. Als een arts dit in een dossier zet, legt hij één beslissing vast: als de ademhaling van deze persoon uitvalt, wordt er geen buis in de keel gebracht en wordt de persoon niet aan een beademingsmachine gelegd. In Nederland staat in het ziekenhuisdossier meestal ‘niet beademen’, vaak samen met andere afspraken zoals ‘niet reanimeren’ of ‘niet naar de IC’.

De afspraak is bewust smal. Ze gaat over één handeling en de machine die daarop volgt. Over pijnstilling, antibiotica, zuurstof, dialyse, operaties, ziekenhuisopname of bezoek zegt ze niets. Dat zijn aparte vragen, die apart worden besproken. Veel families zijn bang dat ‘niet beademen’ betekent dat het team het opgeeft. Dat is begrijpelijk, maar het klopt niet. In de praktijk is het een verzoek om één bepaalde behandeling niet te gebruiken, gedaan door iemand die heeft nagedacht over wat die behandeling voor hem of haar zou betekenen.

Een DNI weerspiegelt de waarden van één persoon, afgewogen tegen de eigen medische situatie. Sommige mensen met een ernstige longziekte willen geen beademingsbuis, omdat ze hebben gezien hoe het herstel daarna gaat, of omdat ze vinden dat de belasting zwaarder weegt dan wat ze ervan hopen. Anderen in een vergelijkbare situatie besluiten het omgekeerde, omdat zelfs een kleine kans het voor hen waard is. Beide besluiten zijn terecht. Geen van beide is in het algemeen het juiste, en geen van beide zegt iets over iemands moed of levenslust.

Wat intuberen in gewone taal inhoudt

Een DNI is makkelijker te begrijpen als je weet wat er wordt geweigerd. Bij intuberen (endotracheale intubatie) schuift een arts een buigzame buis via de mond (soms de neus) tussen de stembanden door in de luchtpijp. Een klein ballonnetje bij het uiteinde wordt opgeblazen om de buis op zijn plaats te houden. De buis wordt dan aangesloten op een beademingsmachine, die lucht en zuurstof de longen in duwt.

In een spoedsituatie duurt het inbrengen zelf minder dan een minuut, en je krijgt medicijnen zodat je slaapt en er niets van voelt. Zolang de buis erin zit, kun je niet praten, omdat de buis tussen de stembanden ligt, en kun je niet eten of drinken. Voeding gaat dan via een ader of een aparte voedingssonde. De meeste mensen krijgen in elk geval een deel van de tijd slaapmiddelen. De patiëntenuitleg van de Cleveland Clinic over intubatie beschrijft de handeling stap voor stap, ook hoe de buis wordt verwijderd als die niet meer nodig is.

Intuberen redt elke dag levens, en het wordt heel vaak gedaan, vooral bij operaties. Het heeft ook echte nadelen: keelpijn, schade aan tanden of stembanden, infecties en, als de buis langer dan een paar dagen nodig is, soms een tracheostoma: een opening in de hals via een operatie. Hoe het na intuberen in een spoedsituatie afloopt, verschilt sterk per reden, leeftijd en gezondheid vooraf. Algemene cijfers kunnen niemand vertellen wat er met hem of haar zou gebeuren. Daarom heb je veel meer aan een gesprek met je eigen arts over je eigen situatie dan aan cijfers van internet.

Wat een DNI wel en niet betekent

Het meest voorkomende misverstand gaat over hoe ver de afspraak reikt. De tabel hieronder laat zien wat er niet gebeurt bij een DNI, en wat gewoon doorgaat.

Wat is de betekenis van ‘behandelbeperking’?

Een behandelbeperking is een afspraak tussen jou en je arts over een behandeling die je niet (meer) krijgt, ook als die medisch mogelijk is. In Nederlandse ziekenhuizen worden zulke afspraken bij opname vaak besproken en in het dossier vastgelegd. Volgens de patiënteninformatie van Amsterdam UMC is ‘niet reanimeren’ de meest voorkomende behandelbeperking. Andere voorbeelden zijn:

• Niet beademen: de ademhaling niet kunstmatig overnemen met een beademingsmachine; beademen gebeurt op een intensive care.
• Niet naar de IC: geen opname op de intensive care, bijvoorbeeld voor ondersteuning van de bloeddruk of voor kunstmatige beademing.
• Niet naar de CCU (hartbewaking): geen opname voor bewaking van het hartritme.
• Geen dialyse, geen operaties, geen bloedproducten, geen antibiotica of geen sondevoeding.

‘Niet beademen’ is dus de Nederlandse tegenhanger van DNI. Het is één onderdeel uit een rijtje, en je kunt elk onderdeel apart bespreken.

Niet beademen en niet reanimeren: twee aparte beslissingen

DNI en DNR (niet reanimeren) worden vaak in één adem genoemd, en juist daardoor worden ze door elkaar gehaald. Ze gaan over verschillende noodsituaties.

‘Niet beademen’ geldt als de ademhaling uitvalt terwijl het hart nog klopt. ‘Niet reanimeren’ geldt als het hart stopt: het team begint dan niet met reanimatie, dus geen borstcompressies en geen andere reanimatiehandelingen. Omdat reanimatie in het ziekenhuis meestal ook intuberen omvat, overlappen de twee beslissingen in de praktijk, en artsen bespreken ze meestal samen. Als iemand nadenkt over niet beademen, brengt het team meestal ook de bijbehorende vraag ter sprake: een afspraak om niet te reanimeren.

Het blijven aparte keuzes, en elke combinatie is mogelijk. Iemand kan ‘niet beademen’ hebben zonder ‘niet reanimeren’: wel borstcompressies als het hart stopt, maar geen beademingsbuis bij uitvallen van de ademhaling. Iemand kan ‘niet reanimeren’ hebben zonder ‘niet beademen’: wel een beademingsbuis bij een longontsteking die te behandelen is, maar geen reanimatie als het hart stopt. Iemand kan beide hebben, of geen van beide. Zijn er geen beperkingen afgesproken, dan krijg je alle behandelingen die medisch zinvol zijn; in het Engels heet dat ‘full code’.

Kan je reanimeren zonder beademing?

Ja. Bij reanimatie door omstanders zijn borstcompressies het belangrijkste, en een AED kan het hartritme herstellen. Of iemand tijdens of na een reanimatie aan de beademing gaat, is een aparte stap. Daarom is het goed om in het gesprek met je arts duidelijk te maken hoe jouw afspraken over reanimeren en beademen samen worden uitgevoerd, zodat iedereen begrijpt wat je bedoelt.

Hoe verhoudt dit zich tot een wilsverklaring?

Een tweede bron van verwarring is het verschil tussen een afspraak in je dossier en een document waarin je je wensen opschrijft. Een behandelbeperking zoals ‘niet beademen’ is een afspraak die je arts in het dossier vastlegt en waar andere zorgverleners meteen naar handelen. Een wilsverklaring schrijf je zelf. Volgens Thuisarts.nl kun je daarin opschrijven welke behandelingen je wel of niet wilt, en wie beslissingen mag nemen als je dat zelf niet meer kunt. In de Verenigde Staten bestaan daarnaast formulieren met artsenvoorschriften die met je meereizen (POLST of MOLST); die worden in Nederland niet gebruikt.

Het praktische gevolg is belangrijk. Een wilsverklaring in een la thuis kan een ambulancemedewerker om drie uur ’s nachts niet sturen. Een afspraak in je dossier, die je huisarts en het ziekenhuis kennen, kan dat wel. Veel mensen hebben baat bij allebei: de wilsverklaring om de reden uit te leggen en een vertegenwoordiger te noemen, en de afspraken in het dossier zodat die reden ook echt wordt gevolgd.

Hulp bij de ademhaling die je met een DNI nog wel krijgt

Dit verrast de meeste families. Geen beademingsbuis willen betekent niet dat je geen hulp bij het ademen wilt.

Zuurstof en beademing zonder buis

Zuurstof via een neusbrilletje of een masker gaat gewoon door. Daarnaast zijn er manieren om lucht onder druk te geven zonder buis. Niet-invasieve beademing, vaak als BiPAP, gebruikt een goed sluitend masker dat lucht in de longen duwt en het ademen minder zwaar maakt. CPAP geeft een constante druk die de kleine longblaasjes helpt open te houden. High-flow zuurstof via de neus geeft verwarmde, bevochtigde zuurstof met een hoge stroomsnelheid via zachte slangetjes in de neus. Al deze vormen passen bij een DNI en worden vaak aangeboden aan mensen die er een hebben, zolang je het masker verdraagt en het past bij wat je wilt.

Deze mogelijkheden gaan niet vanzelf, en het is goed om ze uitdrukkelijk te bespreken. Sommige mensen kiezen voor niet beademen juist omdat ze de intensive care willen vermijden, en dagenlang een strak masker is dan ook niet wat ze voor ogen hadden. Anderen willen alles behalve een buis. Als je die grens vooraf duidelijk maakt, hoeft niemand in een noodsituatie te gissen.

Medicijnen, verlichting van klachten en comfortzorg

Medicijnen gaan door: antibiotica bij een infectie, plaspillen bij vocht vasthouden, corticosteroïden en vernevelingen bij ziekten van de luchtwegen, en morfineachtige middelen (opioïden). Die laatste verminderen het gevoel van benauwdheid opvallend goed, ook als ze het onderliggende longprobleem niet veranderen. Comfortzorg is geen mindere soort geneeskunde die alleen aan het einde wordt gegeven. Het is een actieve behandeling van klachten, die naast al het andere doorgaat.

Omdat een gesprek over niet beademen vaak begint als iemand al kortademig is, is verlichting van klachten meestal de eerste zorg, niet iets voor later. Teams voor palliatieve zorg zijn hier gespecialiseerd in, en als je hen erbij haalt, betekent dat niet dat andere behandelingen stoppen.

Hoe een DNI wordt besproken, vastgelegd en veranderd

Wie beslist, en wat wilsbekwaam betekent

Een volwassene die wilsbekwaam is, beslist zelf. Wilsbekwaam betekent dat je de informatie begrijpt, die kunt afwegen tegen je eigen waarden, en een keuze kunt laten weten. Het gaat altijd over de beslissing van dat moment, en het kan wisselen: iemand die verward is door koorts kan een paar dagen later weer wilsbekwaam zijn.

Kan iemand niet zelf beslissen, dan neemt een vertegenwoordiger het over. Dat kan iemand zijn die je zelf schriftelijk hebt aangewezen (een zorgvertegenwoordiger), of anders bijvoorbeeld je partner of een familielid. Hun taak is niet om te zeggen wat zíj zouden willen, maar om te reconstrueren wat jij zou hebben gekozen, op basis van eerdere gesprekken en bekende waarden. Daarom is het net zo belangrijk om je wensen hardop uit te spreken tegen de mensen die later voor je zouden kunnen spreken, als om iets op papier te zetten.

Artsen die je toestand beoordelen, gebruiken dezelfde dossiers die jij kunt lezen. Bij het luisteren naar de longen kan er vesiculair ademgeruis aan beide kanten staan, en in dezelfde notitie kan staan dat iemand niet in acute nood is. Teams die het bewustzijn volgen, gebruiken de Glasgow Coma Scale, en bij een korte controle aan het bed wordt vaak de oriëntatie in tijd, plaats en persoon vastgelegd. Gaat het om de ademhaling, dan kijken artsen bij een bloedgas ook naar de base excess, die de stofwisselingskant van het zuur-base-evenwicht laat zien.

Een DNI kun je altijd terugdraaien

Dit verdient nadruk, omdat veel mensen twijfelen omdat ze denken dat het besluit definitief is. Dat is het niet. Als je wilsbekwaam bent, kun je een afspraak over niet beademen op elk moment intrekken of veranderen, om welke reden dan ook, zonder dat je het hoeft uit te leggen. Eén zin tegen een verpleegkundige of arts is genoeg; de afspraak wordt aangepast.

Afspraken worden ook opnieuw bekeken als de situatie verandert. Een afspraak die tijdens een gevorderde ziekte is gemaakt, kan worden heroverwogen als een nieuwe behandeling het vooruitzicht verandert. Bij een operatie is een beademingsbuis voor de narcose vaak nodig om redenen die niets met een noodsituatie te maken hebben. Bespreek daarom vooraf met je arts en de anesthesioloog wat er met je afspraak gebeurt tijdens een operatie, en ga er in geen enkele richting van uit. Dossiers markeren een dringende opdracht soms als cito, maar een afspraak over niet beademen is het tegenovergestelde soort aantekening: een vaste afspraak die rustig gevonden en gelezen moet kunnen worden.

Hoe dit in Nederland is geregeld

In Nederland bestaat geen apart landelijk ‘DNI-formulier’. Ziekenhuizen bespreken behandelbeperkingen bij opname en leggen ze vast in het eigen dossier. Thuis is je huisarts de belangrijkste persoon om je wensen mee te bespreken en vast te leggen. Voor niet reanimeren bestaan daarnaast de schriftelijke niet-reanimerenverklaring en de niet-reanimerenpenning; voor niet beademen bestaat geen penning. Wil je dat je wensen ook buiten het ziekenhuis bekend zijn? Vraag je huisarts ze in je dossier te zetten, vertel je naasten wat je wilt en waar je wilsverklaring ligt, en neem je afspraken mee bij een opname.

Gesprekken over ademhalingsondersteuning gaan vaak samen met bredere gesprekken over functioneren en zelfstandigheid, zoals de algemene dagelijkse levensverrichtingen. Waar iemand naar terug hoopt te keren, bepaalt mede wat hij of zij bereid is te doorstaan.

Nieuwste wetenschappelijke inzichten

Onderzoek van de afgelopen jaren richtte zich op twee dingen die belangrijk zijn voor iedereen die over niet beademen nadenkt: wat ademhalingsondersteuning zonder buis kan bereiken, en of deze gesprekken mensen helpen of juist belasten.

Een review uit 2024 keek naar niet-invasieve ademhalingsondersteuning bij oudere ziekenhuispatiënten met plotseling ademhalingsfalen. Niet-invasieve beademing betekent een goed sluitend masker dat lucht de longen in helpt duwen, zonder buis. In studies bij mensen van 65 jaar en ouder vonden de auteurs dat de voordelen op korte en middellange termijn, zoals een kleinere kans op beademing via een buis en een betere overleving, ongeveer gelijk waren aan die bij jongere patiënten, als je rekening hield met verschillen in ernst van de ziekte en andere aandoeningen. De auteurs noemen deze aanpak uitdrukkelijk als mogelijkheid voor mensen die te kwetsbaar zijn voor intubatie of die een DNI hebben.

Wat dit voor jou betekent: met een DNI sta je niet met lege handen. Er gaat één deur dicht en er blijven er meerdere open. Het ging om een beschrijvende review en niet om een statistische bundeling, en de resultaten hingen sterk af van de setting. Het geeft dus een algemene richting, geen garantie voor één persoon (Coppola S e.a., Expert Review of Respiratory Medicine, 2024).

Een studie uit 2023 bij 1.375 volwassenen die met COVID-19 in twee Amerikaanse ziekenhuizen lagen, vond dat ongeveer één op de vijf een vastgelegde afspraak had over niet reanimeren, niet intuberen of beide. Een hogere leeftijd hing samen met zo’n afspraak. Wat dit voor jou betekent: deze afspraken zijn een gewoon, vaak voorkomend onderdeel van ziekenhuiszorg, niet iets zeldzaams of uitzonderlijks. Begint een arts erover, dan betekent dat niet dat hij al iets heeft geconcludeerd over je vooruitzichten. Het is een gewone vraag die bij opname aan veel patiënten wordt gesteld (Comer AR e.a., Resuscitation Plus, 2023).

Een gerandomiseerde studie uit 2025 onderzocht de zorg dat deze gesprekken schade doen. Onderzoekers in zes Zwitserse ziekenhuizen bestudeerden 177 patiënten, gemiddeld 76 jaar. Ze vergeleken een gesprek over behandelbeperkingen met een vaste checklist met de gewone zorg. Twee bevindingen vallen op. Mensen bij wie het gesprek de checklist volgde, wilden minder vaak op de intensive care worden opgenomen. Een duidelijkere uitleg veranderde dus wat sommige mensen kozen. Even belangrijk: angst en somberheid achteraf waren in geen van beide groepen erger.

Wat dit voor jou betekent: in deze studie maakte een zorgvuldig gesprek over intuberen en reanimeren mensen niet ongeruster. Dat is juist de angst die families er het vaakst van weerhoudt om te beginnen. Artsen vonden de gesprekken met structuur ook minder moeilijk. Het ging om één studie van beperkte omvang in één land. Ze wijst in een geruststellende richting, maar beslist de vraag niet (Arpagaus A e.a., JAMA Network Open, 2025).

Vragen om mee te nemen naar het gesprek

Denk je na over niet beademen, voor jezelf of samen met iemand van wie je houdt? Deze vragen helpen vaak om het gesprek op gang te brengen:

• Waarvoor zou ik met mijn gezondheid waarschijnlijk geïntubeerd worden, en hoe zou het herstel er realistisch uitzien?
• Als ik geen beademingsbuis wil, wat kunt u dan nog doen tegen benauwdheid?
• Zijn BiPAP of high-flow zuurstof mogelijkheden voor mij, en zou ik die willen?
• Hoe hangt ‘niet beademen’ hier samen met ‘niet reanimeren’, en wil ik die op dezelfde manier geregeld hebben?
• Hoe wordt mijn afspraak vastgelegd, en weet mijn huisarts ervan?
• Wat gebeurt er met deze afspraak als ik geopereerd moet worden?
• Wie spreekt voor mij als ik dat zelf niet kan, en weet die persoon wat ik wil?

Er is geen deadline en geen goed antwoord. Sommige mensen beslissen snel; anderen hebben maandenlang meerdere gesprekken nodig. Allebei is prima.

Woordenlijst

Veelgestelde vragen

Kun je een DNI hebben zonder DNR?

Ja. Het zijn aparte afspraken over verschillende situaties, en je kunt elk van beide los hebben. ‘Niet beademen’ zonder ‘niet reanimeren’ betekent dat je geen beademingsbuis wilt als je ademhaling uitvalt, maar wel reanimatie als je hart stopt. Sommige mensen kiezen bewust voor deze combinatie. Omdat reanimatie in het ziekenhuis meestal ook intuberen omvat, is het goed om je arts te vragen hoe het team die overlap in de praktijk aanpakt, zodat iedereen begrijpt wat je bedoelt. Het omgekeerde, ‘niet reanimeren’ zonder ‘niet beademen’, kan ook. Daarvoor kiezen mensen die wel een beademingsbuis zouden accepteren bij een probleem dat te behandelen is, zoals een longontsteking.

Kan een DNI worden teruggedraaid?

Ja, op elk moment. Als je wilsbekwaam bent, kun je een afspraak over niet beademen veranderen of intrekken door het gewoon tegen iemand van je behandelteam te zeggen. Je hoeft niet uit te leggen waarom. De afspraak wordt in je dossier aangepast. Niets aan zo’n afspraak is blijvend of bindend voor je toekomstige zelf. Kun je niet zelf spreken, dan kan je vertegenwoordiger om een verandering vragen, op basis van de wensen die je eerder hebt uitgesproken. Veel mensen bekijken hun besluit opnieuw als hun gezondheid of hun prioriteiten veranderen, en artsen verwachten dat ook.

Betekent DNI geen zuurstof?

Nee. Zuurstof valt niet onder een DNI. Je kunt zuurstof krijgen via een neusbrilletje of een masker, precies zoals iedereen. Een DNI weigert de beademingsbuis en de machine die daaraan vastzit, niet de zuurstof zelf. Ondersteuning via een masker, zoals BiPAP of CPAP, en high-flow zuurstof via de neus blijven ook mogelijk en worden vaak gebruikt bij mensen met een DNI, zolang je ze verdraagt en ze passen bij wat je wilt. Wil je ook ondersteuning via een masker weigeren? Dat is een aparte keuze die je kunt laten vastleggen.

Wat is het verschil tussen DNR en DNI?

Een DNR (niet reanimeren) geldt als het hart stopt met kloppen en betekent: geen reanimatie, dus geen borstcompressies en geen andere reanimatiehandelingen. Een DNI (niet intuberen, niet beademen) geldt als de ademhaling uitvalt terwijl het hart nog klopt, en betekent: geen beademingsbuis en geen beademingsmachine. Ze worden vaak in hetzelfde gesprek besproken, omdat ze horen bij dezelfde vraag over wat je wilt in een noodsituatie. Maar ze worden los van elkaar beslist. Je kunt er één hebben, allebei, of geen van beide.

Wie legt een afspraak over niet beademen vast?

Een arts legt de afspraak vast in je dossier. Daardoor wordt het een afspraak waar het team zich aan houdt. Dat gebeurt alleen na een gesprek met jou, of met je vertegenwoordiger als jij er niet aan kunt deelnemen. Jouw deel is de beslissing; het deel van de arts is die goed vastleggen, zodat collega’s ernaar handelen. Een eigen wilsverklaring onderteken je zelf. Bespreek die met je huisarts, zodat die je wensen in je dossier kan zetten.

Betekent een DNI dat ik niet op de IC word opgenomen?

Niet vanzelf. Een DNI gaat over één behandeling, niet over waar je wordt verzorgd. Mensen met een DNI worden soms op de intensive care opgenomen voor nauwe bewaking, ondersteuning via een masker of behandeling van een infectie. Toch kiezen sommige mensen voor niet beademen als onderdeel van een bredere wens om de intensive care te vermijden. Is dat jouw wens, zeg het dan uitdrukkelijk. ‘Niet naar de IC’ is in Nederland een aparte behandelbeperking, en wordt niet vanzelf afgeleid uit ‘niet beademen’.

Bronnen

• National Library of Medicine — Afspraak om niet te reanimeren (Do-not-resuscitate order) — MedlinePlus, National Institutes of Health — medlineplus.gov
• Vranick J, Sanghavi DK, Torp KD, Stanton M — Niet reanimeren (Do Not Resuscitate) — StatPearls, NCBI Bookshelf, National Library of Medicine, 2022 — ncbi.nlm.nih.gov
• Cleveland Clinic — Intubatie: handeling, risico’s en herstel (Intubation) — Cleveland Clinic Health Library, 2025 — my.clevelandclinic.org
• National Institute on Aging — Vooruit plannen: wilsverklaringen voor de zorg (Advance Care Planning) — National Institute on Aging, National Institutes of Health — nia.nih.gov
• Coppola S, Radovanovic D, Pozzi T e.a. — Niet-invasieve ademhalingsondersteuning bij oudere ziekenhuispatiënten — Expert Review of Respiratory Medicine, 2024 — doi.org
• Comer AR, Fettig L, Bartlett S e.a. — Afspraken over reanimatie bij ziekenhuispatiënten met COVID-19 — Resuscitation Plus, 2023 — doi.org
• Arpagaus A, Arpagaus L, Becker C e.a. — Gesprekken over behandelbeperkingen met een checklist bij patiënten voor wie reanimatie zinloos wordt geacht: analyse van een gerandomiseerde studie — JAMA Network Open, 2025 — doi.org
• Amsterdam UMC — Praten over behandelwensen en -grenzen, informatie voor patiënten en familie — Amsterdam UMC, 2024 — amsterdamumc.nl
• Thuisarts.nl (NHG) — Ik wil mijn wensen over zorg en behandeling opschrijven (wilsverklaring) — Thuisarts.nl, 2026 — thuisarts.nl

Verder lezen

• Niet-reanimerenverklaring: wat je moet weten
• Kortademigheid: wat betekent het?
• Base excess in je bloedgas
• ADL: algemene dagelijkse levensverrichtingen
• De Glasgow Coma Scale (EMV-score)

Begrijp je labuitslag met BloodSense

Laat je labuitslag binnen enkele minuten uitleggen

Als je begrijpt wat er in je eigen dossier staat, ook in je labuitslagen, kun je makkelijker meedenken over je zorg en de vragen stellen die voor jou belangrijk zijn. Onderzoeken die vaak terugkomen in gesprekken over de ademhaling zijn een bloedgas, dat laat zien hoe goed de longen zuurstof en koolzuurgas uitwisselen, het bloedbeeld en de nierfunctie. BloodSense helpt je in gewone taal te begrijpen wat je uitslagen zeggen. Het stelt geen diagnose en vervangt je arts niet, en ook niet het gesprek dat je met hem of haar voert.