Een CTA-scan, voluit CT-angiografie (computed tomography angiography), is een CT-scan waarbij je via een ader een contrastmiddel met jodium krijgt, zodat je bloedvaten zichtbaar worden. Het team van de afdeling radiologie maakt de foto’s precies op het moment dat het contrastmiddel door je slagaders stroomt. Zo wordt een gewone doorsnedescan een gedetailleerde kaart van je bloedvaten. Artsen vragen het onderzoek aan om stolsels, vernauwingen, verwijdingen en scheurtjes in bloedvaten op te sporen, bijna overal in het lichaam, van de hersenen tot de voeten.

In deze uitleg lees je wat een CTA-scan laat zien, hoe hij verschilt van een gewone CT-scan, een MRA en een angiografie met een katheter, hoe het onderzoek voelt als je op de tafel ligt, en waarom vaak eerst je nierfunctie wordt gecontroleerd voordat je het contrastmiddel krijgt. De meeste mensen doorlopen het onderzoek zonder enig probleem.

Wat is een angio CT-scan, en wat laat hij zien?

Een angio CT-scan is een CT-scan die is gericht op de bloedvaten. Angiografie betekent gewoon: bloedvaten in beeld brengen. Bij CT-angiografie wordt dat gedaan met een CT-scanner. Volgens de Radiological Society of North America en het American College of Radiology krijg je het contrastmiddel via een dun slangetje (infuus) in een ader van je arm, en maakt een laborant scherpe beelden terwijl het contrastmiddel door de bloedvaten stroomt.

Het jodium in het contrastmiddel houdt tijdelijk röntgenstraling tegen. Bloed met dat jodium licht daardoor helder wit op tegen het weefsel eromheen, en de vorm van het bloedvat wordt leesbaar. Er wordt niets blijvend gekleurd, en er blijft na de scan geen straling in je lichaam achter. Volgens Thuisarts.nl plas je het contrastmiddel daarna weer uit.

Wat er in het verslag kan staan

Een CTA-scan beantwoordt vragen over de bouw van je bloedvaten. Het verslag gebruikt daarom beschrijvende woorden en geen getallen met referentiewaarden. De radioloog, de arts die de beelden beoordeelt, kijkt naar stenose (vernauwing), occlusie (volledige afsluiting), aneurysma (een uitstulping van een verzwakte vaatwand), dissectie (een scheur waardoor bloed tussen de lagen van de vaatwand komt), afwijkingen in de aanleg van bloedvaten, letsel na een ongeval, en bloedvaten die bij een tumor betrokken zijn. Met getimede reeksen is ook de perfusie te zien: hoe goed het bloed het weefsel verderop echt bereikt.

Daarom is een CTA vaak het onderzoek dat een plan verandert. Hij kan een stolsel in de longen bevestigen, laten zien welke hersenslagader bij een beroerte is afgesloten, een aneurysma van de grote lichaamsslagader (aorta) meten, of de slagaders in kaart brengen voordat een chirurg of interventieradioloog iets herstelt.

Waarom een CTA-scan?

Een CTA-scan wordt gedaan omdat hij snel, zonder ingreep en heel nauwkeurig laat zien hoe je bloedvaten eruitzien. Bij een vermoeden van een longembolie, een beroerte, een aneurysma of vernauwde kransslagaders geeft hij binnen enkele minuten een antwoord waarmee je arts verder kan.

CTA vergeleken met een gewone CT-scan, een MRA en een angiografie met katheter

Deze vier onderzoeken klinken op elkaar en worden steeds door elkaar gehaald. De verschillen gaan over wat er zichtbaar wordt gemaakt, wat er in je lichaam komt en hoe ingrijpend het onderzoek is.

Onderzoek	Wat het vooral laat zien	Contrastmiddel	Straling	Gebruikelijke reden
CTA (CT-angiografie)	Slagaders en aders, getimed op het contrastmiddel	Contrastmiddel met jodium in een ader	Ja, röntgenstraling	Vermoeden van stolsel, aneurysma, vernauwing, dissectie, letsel
Gewone CT-scan	Organen, botten, bloedingen, algemene bouw	Vaak geen, of niet getimed	Ja, röntgenstraling	Hoofdletsel, buikpijn, longziekten
MRA (MR-angiografie)	Bloedvaten, met een sterke magneet	Gadolinium, of soms geen	Geen röntgenstraling	Als straling of jodium beter vermeden kan worden
Angiografie met katheter	Bloedvaten in real time, met de meeste details	Jodium via een katheter in een slagader	Ja, röntgenstraling	Referentiestandaard; behandeling in dezelfde sessie mogelijk

De afweging in de praktijk is deze. Een CTA is snel, zonder ingreep en zonder roesje, en geeft heel precieze beelden van de bouw van de vaten. Bij een angiografie met katheter wordt een slangetje in een slagader opgevoerd. Dat brengt meer risico mee, maar een cardioloog of interventieradioloog kan het probleem dan meteen verhelpen met een ballon of stent. Een MRA gebruikt helemaal geen röntgenstraling, en wordt daarom bij sommige patiënten gekozen. Maar het duurt langer, en het is lastiger voor wie niet goed stil kan liggen.

De meest voorkomende soorten CTA

CTA is niet één onderzoek. Scanner, contrastmiddel en timing worden afgestemd op de vraag, en het lichaamsdeel bepaalt bijna alles aan hoe het onderzoek verloopt. In Nederlandse ziekenhuizen hoor je ook namen als ‘CTA coronairen’ of ‘CT-scan van de kransslagaders’, ‘CTA longaders’ en ‘CTA buik-bekken-benen’.

Soort CTA	Lichaamsdeel	Waar het team naar zoekt
CTA coronairen (CT van de kransslagaders)	Slagaders die het hart van bloed voorzien	Plaque en vernauwing bij stabiele pijn op de borst; doorgankelijkheid van een bypass of stent
CTA van de longslagaders (CTPA)	Slagaders van de longen	Longembolie: een stolsel dat naar de longen is gegaan
CTA van hoofd en hals	Hersen- en halsslagaders	Afsluiting bij een beroerte, aneurysma, plaque in de halsslagader, aanlegafwijking
CTA van de aorta	Aorta in borst en buik	Grootte van een aneurysma, dissectie, plannen of controleren van een stentprothese
Perifere CTA (bijvoorbeeld buik-bekken-benen)	Benen, voeten, armen, handen	Vernauwingen die de doorbloeding beperken, letsel, plannen van een dotterbehandeling
CTA van de nierslagaders	Slagaders naar de nieren	Vernauwing, en in kaart brengen voor een transplantatie of stent

Wat is een hartonderzoek met contrastvloeistof?

Een hartonderzoek met contrastvloeistof is meestal een CT-scan van de kransslagaders: een CTA coronairen. De cardioloog vraagt hem vaak aan bij pijn op de borst, om te zien of er plaque of vernauwingen in de kransslagaders zitten. Volgens de Hartstichting maakt een CT-scan 3D-beelden van vaten en organen, en wordt hij bij hart- en vaatziekten onder andere gebruikt om de kransslagaders te bekijken. Omdat deze vaten maar een paar millimeter breed zijn, moet het hart rustig en regelmatig kloppen. Daarom krijg je soms vooraf een medicijn dat de hartslag verlaagt (een bètablokker), en een spray of tablet onder de tong (nitroglycerine) die de kransslagaders wijder maakt.

Hoe gaat een CTA-scan voor jou als patiënt?

Je krijgt van het ziekenhuis instructies over eten en drinken. Volgens Thuisarts.nl mag je bij een CT-scan met contrastmiddel meestal 1 uur van tevoren niet eten of drinken; soms gelden andere afspraken, volg dus altijd de instructies van je ziekenhuis. Bij een CTA van het hart wordt vaak gevraagd om een tijd geen cafeïne te gebruiken, omdat een rustige, regelmatige hartslag scherpere beelden geeft van vaten die maar millimeters breed zijn.

Welke kleding draag je voor een CT-scan van je hart?

Draag kleding zonder metaal, zoals een katoenen shirt of een joggingbroek; die mag je meestal aanhouden. Laat volgens Thuisarts.nl je horloge, sieraden en piercings het liefst thuis, want die mag je bij de scan niet dragen. Bij een scan van het hart moeten er soms plakkers voor een hartfilmpje op je borst; vaak doe je daarvoor je bovenkleding uit.

Tijdens het onderzoek

Een laborant of verpleegkundige prikt een infuus, vaak in de binnenkant van je elleboog of op je hand. Dat infuus is bewust vrij ruim, zodat het contrastmiddel snel kan worden ingespoten. Als het contrastmiddel met jodium in je bloed komt, kun je een warm, rood gevoel krijgen en een metaalachtige smaak in je mond, die een paar minuten duurt. Veel mensen hebben ook het gevoel dat ze in hun broek hebben geplast. Dat is niet zo. Deze gevoelens zijn normaal en gaan vanzelf over.

Je ligt op een tafel die door een ringvormige scanner schuift. Je wordt gevraagd om even je adem in te houden, vaak maar een paar seconden, omdat ademen de beelden onscherp maakt. De scan zelf is meestal binnen een paar minuten klaar, al duurt het hele bezoek met voorbereiding en nazorg vaak een halfuur tot een uur.

Daarna is er geen herstelperiode nodig, tenzij je een roesje kreeg. Je kunt meteen weer eten en je gewone dingen doen. Thuisarts.nl raadt aan om de 24 uur na de scan goed te drinken, bijvoorbeeld elk uur een glaasje water, zodat je het contrastmiddel weer uitplast. Een blauwe plek op de prikplek komt vaak voor. De radioloog beoordeelt de beelden en maakt een verslag voor de arts die het onderzoek aanvroeg; die bespreekt de uitslag met je.

Het bloedonderzoek rond het contrastmiddel: eerst de nierfunctie

Hier komen beeldvorming en bloedonderzoek samen, en hier ontstaat veel verwarring. Contrastmiddel met jodium wordt via je nieren afgevoerd. Daarom wil je behandelteam vóór een CTA soms weten hoe goed je nieren filteren. Volgens Thuisarts.nl moet je meestal van tevoren bloed laten prikken, zodat de arts kan zien of je nieren goed werken.

Kreatinine en eGFR

Het begint meestal met een bloedafname waarin je kreatininewaarde in het bloed wordt gemeten, in Nederland in µmol/L. Kreatinine is een afvalstof die je spieren in een vrij vast tempo maken. Dat getal wordt, samen met je leeftijd en geslacht, in een formule gestopt om je eGFR (geschatte nierfunctie) te berekenen, in ml/min/1,73 m². Veel uitslagen geven ook je ureumwaarde, en als je spiermassa de kreatinine lastig te lezen maakt, voegen sommige artsen cystatine C toe. Is er haast bij, dan kan de aanvraag worden gemarkeerd als cito-aanvraag, zodat het lab de uitslag binnen minuten in plaats van uren geeft.

Wat onderzoek nu zegt over contrastmiddel en de nieren

Tientallen jaren werd contrastmiddel gevreesd als oorzaak van nierschade. Die angst is flink bijgesteld. In gezamenlijke standpunten concludeerden het American College of Radiology en de National Kidney Foundation dat het risico op acute nierschade na contrastmiddel met jodium via een ader, bij mensen met een verminderde nierfunctie, is overschat. Oudere studies hadden vaak geen controlegroep, en konden schade door het contrastmiddel niet onderscheiden van schade die toevallig in dezelfde periode ontstond.

Hun advies is smaller dan de oude algemene voorzichtigheid. Extra vocht via een infuus ter bescherming is bedoeld voor mensen die al acute nierschade hebben, of een eGFR onder 30 en geen dialyse. Tussen 30 en 44 kan het per persoon worden overwogen. Daarboven wordt contrastmiddel meestal gewoon gegeven als de scan medisch nodig is. Ook Thuisarts.nl schrijft dat contrastmiddel via een infuus bij minder goed werkende nieren heel soms extra schade kan geven, en dat je dan soms vooraf extra vocht via een infuus krijgt. Wie chronische nierschade heeft, bespreekt dit het best met de eigen arts, want bij ernstige nierschade is de onzekerheid het grootst.

Allergie, metformine en zwangerschap

Een eerdere ernstige allergische reactie op contrastmiddel met jodium is het enige dat het plan echt verandert. Het kan betekenen dat je vooraf medicijnen krijgt (bijvoorbeeld een corticosteroïd) of een ander onderzoek. Vertel het altijd als je allergisch bent voor jodium of overgevoelig voor contrastmiddel. Lichtere reacties zoals jeuk, blozen, misselijkheid of huiduitslag komen vaker voor en gaan meestal vanzelf over. Ernstige reacties zijn zeldzaam, en afdelingen radiologie zijn erop voorbereid.

Metformine is geen allergiekwestie, maar heeft te maken met hoe je nieren stoffen afvoeren. Bij sommige patiënten wordt metformine een tijd rond het onderzoek gestopt, en soms worden ontstekingsremmers (NSAID’s) vooraf even gestopt. Volg hierin altijd de instructies van je ziekenhuis of arts. Bij zwangerschap gaat de voorzichtigheid over de röntgenstraling, niet over het jodium zelf: van contrastmiddel met jodium is geen belangrijk risico voor moeder of kind bekend. Thuisarts.nl schrijft dat de kans op schade door straling bij sommige onderzoeken een klein beetje groter is, en dat je samen met je arts beslist. Een CTA kan dan toch de juiste keuze zijn als de informatie van groot belang is.

Wat zijn de risico’s van een CT-scan?

De belangrijkste risico’s van een CT-scan met contrast zijn de röntgenstraling, een reactie op het contrastmiddel en, bij slecht werkende nieren, heel soms extra nierschade. Een CT-scan gebruikt meer straling dan een gewone röntgenfoto. Daarom wordt hij alleen gedaan als de informatie nodig is, en kiest het team bij zwangerschap of bij kinderen extra zorgvuldig. Een allergische reactie op het contrastmiddel is meestal licht; ernstige reacties zijn zeldzaam. Voor de meeste mensen met een redelijke nierfunctie weegt het nut van een scan die medisch nodig is ruim op tegen deze risico’s.

Het bloedonderzoek rond de reden voor de scan

Bloedonderzoek gaat niet alleen over de veiligheid van het contrastmiddel. Het bepaalt vaak of een CTA überhaupt nodig is, en helpt bij het lezen van wat de scan vindt.

Bij een vermoeden van een longembolie begint het onderzoek meestal met een gevalideerde score voor de kans op een stolsel, samen met een D-dimeertest in het bloed. D-dimeer stijgt als het lichaam stolsels afbreekt. Een lage score samen met een normaal D-dimeer maakt een stolsel zo onwaarschijnlijk dat een CTA van de longslagaders vaak niet nodig is. Bij pijn op de borst meten spoedteams ook het troponine in je bloed. Dat lekt uit beschadigde hartspier en helpt een hartinfarct te onderscheiden van andere oorzaken.

Rond een CTA van de kransslagaders liggen cholesterol- en bloedsuikeruitslagen naast de beelden. Een scan kan plaque laten zien, maar het cholesterol en de HbA1c (in mmol/mol) helpen verklaren waarom die plaque ontstond en wat de volgende stap is. Geen van deze getallen stelt op zichzelf een diagnose. Ze worden gelezen samen met je klachten, je voorgeschiedenis en de beelden.

Wat als de uitslag van een CT-scan van het hart niet goed is?

Laat een CT-scan van het hart een vernauwing of plaque zien, dan is dat meestal niet het eindpunt maar het begin van een vervolgplan. Je cardioloog bekijkt hoe ernstig de vernauwing is, of hij je klachten verklaart, en of er een aanvullende test nodig is die de doorbloeding meet. Vaak volgen ook medicijnen en adviezen om de risicofactoren te verlagen, zoals cholesterol en bloeddruk. Een afwijkende uitslag is dus een reden voor een goed gesprek, niet per se voor een operatie.

Nieuwste wetenschappelijke inzichten

CTA is de laatste jaren snel veranderd, vooral in drie richtingen: scherpere detectoren, slimmere software, en een eerlijker beeld van het risico van het contrastmiddel zelf.

Fotontellende scanners maken de beelden van de kransslagaders scherper

Een meta-analyse uit 2025 in Radiology: Cardiothoracic Imaging bundelde negen studies met 843 patiënten die werden onderzocht met fotontellende CT. Dat is een nieuwer type scanner dat afzonderlijke röntgendeeltjes telt in plaats van hun totale energie te meten. Vergeleken met angiografie via een katheter vond hij ongeveer 96 van de 100 mensen die echt een belangrijke vernauwing van de kransslagaders hadden. In de stand met ultrahoge resolutie was de nauwkeurigheid nog hoger. Een meta-analyse bundelt de resultaten van veel eerdere studies om een stabielere schatting te krijgen.

Wat dit voor jou betekent: is een CTA van de kransslagaders op zo’n scanner normaal, dan is dat echt geruststellend. Het nadeel zit aan de andere kant. De specificiteit was lager, ongeveer 71 van de 100. Sommige scans zien dus een vernauwing die achteraf niet belangrijk blijkt. Een afwijkende uitslag leidt daarom vaak eerst tot een ander onderzoek en niet meteen tot een behandeling.

Software leest de scans steeds vaker mee

Een systematische review uit 2025 in het European Journal of Radiology combineerde 34 studies met 10.067 patiënten waarin kunstmatige intelligentie (AI) vernauwingen van de kransslagaders op een CTA beoordeelde. De gezamenlijke prestaties waren sterk: een gevoeligheid van ongeveer 89 procent en een specificiteit van ongeveer 80 procent per patiënt. De resultaten waren het meest constant bij de hogere grens voor vernauwing.

Wat dit voor jou betekent: het beoordelen van een CTA van de kransslagaders hangt af van de ervaring van de beoordelaar, en deze hulpmiddelen willen de uitslagen minder afhankelijk maken van wie er kijkt. Ze helpen een arts, maar vervangen hem niet. Je verslag wordt nog steeds ondertekend door een radioloog of cardioloog.

De kenmerken van plaque, niet alleen de vernauwing

Een systematische review en meta-analyse uit 2023 in JACC: Cardiovascular Imaging bundelde 30 studies met 30.369 patiënten. Bepaalde kenmerken van plaque die je op een CTA kunt zien, zoals plaque met een lage dichtheid of een uitbochting van de vaatwand naar buiten, voorspelden latere hartproblemen, ook als het bloedvat niet erg vernauwd was.

Wat dit voor jou betekent: moderne verslagen van een CTA van de kransslagaders beschrijven steeds vaker hoe de plaque eruitziet, en niet alleen het percentage vernauwing. Een nuttige kanttekening: omdat deze kenmerken niet vaak voorkomen, veroorzaken de meeste plaques met deze kenmerken toch geen hartprobleem. Ze verfijnen het risico, maar voorspellen jouw toekomst niet.

Het risico van het contrastmiddel is opnieuw gemeten

Een studie uit 2025 bij 1.463 patiënten van de spoedeisende hulp die een CT-scan met contrast kregen, vond daarna nierschade bij ongeveer 4 op de 100. Maar twee dingen verhoogden het risico duidelijk: een hoge bloeddruk en vergevorderde chronische nierschade (stadium 4 tot 5). De onderzoekers concludeerden dat scans niet onnodig moeten worden uitgesteld als ze medisch nodig zijn.

Wat dit voor jou betekent: voor de meeste mensen met een redelijke nierfunctie kan wachten op een scan meer risico geven dan het contrastmiddel. Het gaat om één terugblikkende studie in één ziekenhuis. Ze ondersteunt de richting van het advies van ACR en NKF, maar beslist de vraag niet in haar eentje.

Woordenlijst

Begrip	Uitleg
CTA (CT-angiografie)	Een CT-scan die getimed is op ingespoten contrastmiddel, zodat bloedvaten zichtbaar worden.
Contrastmiddel met jodium	Een vloeistof met jodium die via een ader wordt ingespoten en röntgenstraling tegenhoudt, waardoor bloed helder oplicht op de scan.
Stenose	Vernauwing van een bloedvat, meestal als percentage beschreven.
Occlusie	Een bloedvat dat helemaal is afgesloten in plaats van alleen vernauwd.
Aneurysma	Een uitstulping van een verzwakte vaatwand, gemeten en gevolgd in doorsnede.
Dissectie	Een scheur in de binnenwand van een bloedvat, waardoor bloed tussen de lagen van de wand komt.
eGFR (geschatte nierfunctie)	Een berekend getal dat laat zien hoe goed de nieren het bloed filteren, vooral gebaseerd op kreatinine.
CA-AKI (acute nierschade na contrast)	Een daling van de nierfunctie na contrastmiddel. Dat is niet hetzelfde als erdoor veroorzaakt.
CTPA (CTA van de longslagaders)	Een CTA van de longslagaders, om een longembolie op te sporen.
MRA (MR-angiografie)	Beeldvorming van bloedvaten met een magneet in plaats van röntgenstraling.

Veelgestelde vragen

Hoe lang duurt een CT-angiografie?

Het scannen zelf is kort, vaak maar een paar minuten, en het stuk waarin je je adem inhoudt duurt soms maar een paar seconden. Reken voor de hele afspraak op ongeveer 30 tot 60 minuten, omdat er tijd nodig is om je gegevens na te lopen, het infuus te prikken en je daarna kort te observeren. Een CTA van het hart kan langer duren, omdat je vaak eerst een medicijn krijgt dat je hartslag rustiger maakt, en dat moet eerst gaan werken.

Wat zijn de bijwerkingen van een CTA-scan?

De meeste mensen hebben er niets van, behalve een warm gevoel, een metaalsmaak en misschien een blauwe plek op de prikplek. Een klein aantal mensen krijgt uren of dagen later een lichte huiduitslag. Matige reacties zoals veel bultjes (netelroos) of een piepende ademhaling komen minder vaak voor, en ernstige reacties zijn zeldzaam. Afdelingen radiologie zijn er wel op voorbereid. Zeg het meteen als je tijdens de scan pijn of tintelingen voelt bij de prikplek, of als je moeilijk kunt ademen.

Is een CTA-scan beter dan een hartkatheterisatie?

Geen van beide is gewoon beter; ze beantwoorden verschillende vragen. Een CTA van de kransslagaders is zonder ingreep en vooral goed in het uitsluiten van een vernauwing bij mensen met een lage tot gemiddelde kans daarop. Een hartkatheterisatie (coronairangiografie) blijft de referentiestandaard, en een cardioloog kan daarbij een vernauwing meteen behandelen. Die wordt dus meestal gekozen als een belangrijke vernauwing al waarschijnlijk is of als een behandeling wordt verwacht. Je klachten en je geschatte risico bepalen wat eerst komt.

Laat een CTA-scan een verstopping zien?

Ja. Verstoppingen en vernauwingen laten zien is precies waar het onderzoek voor is, en het verslag beschrijft waar het bloedvat is aangedaan en ongeveer hoe ernstig. Wat een CTA niet altijd kan zeggen, is of een matige vernauwing de doorbloeding echt zo beperkt dat hij je klachten veroorzaakt. Daarvoor is soms een aanvullende functietest nodig, of een meting van de doorbloeding die uit de CT-gegevens zelf wordt berekend.

Heb ik bloedonderzoek nodig voor een CTA-scan?

Vaak wel. Volgens Thuisarts.nl moet je meestal van tevoren bloed laten prikken om te zien of je nieren goed werken, en hoor je van je arts of en wanneer dat moet. Het gaat vooral om kreatinine en eGFR. Vertel je team over nierproblemen, diabetes, schildklierziekten, eerdere reacties op contrastmiddel en alle medicijnen die je gebruikt, ook metformine. Die gegevens bepalen welke instructies je krijgt.

Kan ik een CTA-scan krijgen als ik zwanger ben?

Meestal wordt het vermeden als het kan, maar niet vanwege het jodium. De voorzichtigheid gaat over de röntgenstraling voor de baby; van contrastmiddel met jodium zelf is geen belangrijk risico voor moeder of kind bekend. Is een CTA echt nodig voor je gezondheid, bijvoorbeeld bij een vermoeden van een longembolie, dan weegt het team samen met jou het nut af tegen de straling. Vertel het altijd als je zwanger bent of zwanger kunt zijn, of als je borstvoeding geeft.

Bronnen

Radiological Society of North America en American College of Radiology — CT-angiografie (CT Angiography) — RadiologyInfo.org, 2026 — radiologyinfo.org
Radiological Society of North America en American College of Radiology — Contrastmiddelen (Contrast Materials) — RadiologyInfo.org, 2024 — radiologyinfo.org
Shams P, Kousa O, Makaryus AN — CT-angiografie van de kransslagaders (Coronary CT Angiography) — StatPearls, NCBI Bookshelf, 2026 — ncbi.nlm.nih.gov
National Heart, Lung, and Blood Institute — Kransslagaderziekte: diagnose (Coronary Heart Disease: Diagnosis) — NHLBI, NIH, 2024 — nhlbi.nih.gov
Davenport MS, Perazella MA, Yee J e.a. — Gebruik van jodiumhoudend contrastmiddel via een ader bij nierziekte: standpunten van ACR en NKF — Radiology, 2020 — doi.org/10.1148/radiol.2019192094
Heuts S, Kawczynski MJ, Lemmens MJ e.a. — Nauwkeurigheid van fotontellende CT-angiografie bij obstructieve kransslagaderziekte: een bayesiaanse meta-analyse — Radiology: Cardiothoracic Imaging, 2025 — doi.org/10.1148/ryct.250313
Hafez A, Sobhy A, Ashour M e.a. — Diagnostische prestaties van CT-angiografie van de kransslagaders met AI: systematische review en meta-analyse — European Journal of Radiology, 2025 — doi.org/10.1016/j.ejrad.2025.112612
Gallone G, Bellettini M, Gatti M e.a. — Kenmerken van plaque in de kransslagaders die samenhangen met ernstige hart- en vaatproblemen: systematische review en meta-analyse — JACC: Cardiovascular Imaging, 2023 — doi.org/10.1016/j.jcmg.2023.08.006
Lecomte E, Vaittinada Ayar P, Vilgrain V, Vaittinada Ayar P — Vóórkomen en risicofactoren van acute nierschade na een CT-scan met contrast op de spoedeisende hulp — International Journal of Emergency Medicine, 2025 — doi.org/10.1186/s12245-025-01058-0
Kharawala A, Seo J, Barzallo D e.a. — Gebruik van gevalideerde voorspellingsscores en D-dimeer bij het onderzoek naar longembolie — Journal of Clinical Medicine, 2023 — doi.org/10.3390/jcm12113629
Thuisarts.nl (NHG) — Ik krijg een CT-scan met contrastmiddel, hoe gaat dat? — Thuisarts.nl, 2026 — thuisarts.nl
Hartstichting — Gebruik CT-scan bij hart- en vaatziekten — Hartstichting, 2026 — hartstichting.nl

Verder lezen

Leer je labuitslag zelf beter lezen met onze uitleg over referentiewaarden, markeringen en vervolgstappen.
Zet de hartkant van je onderzoek in perspectief met je totaal cholesterol.
Zie hoe de stolling in een reeks bepalingen wordt gemeten in onze uitleg over uitslagen van stollingsonderzoek.
Begrijp de controle van bloedverdunners met onze uitleg over de INR-waarde.
Lees wat een rustig hartfilmpje betekent in onze uitleg over het sinusritme.

Begrijp je labuitslag met BloodSense

Laat je labuitslag binnen enkele minuten uitleggen

Een CT-angiografie staat zelden op zichzelf. Kreatinine en eGFR worden vaak gecontroleerd voordat je het contrastmiddel krijgt, terwijl D-dimeer, troponine of het cholesterol misschien de reden waren dat de scan werd aangevraagd. BloodSense zet die getallen om in gewone taal en laat zien waar elke waarde staat ten opzichte van de referentiewaarden, zodat je met betere vragen naar je afspraak gaat. Het helpt je je resultaten te begrijpen; het stelt geen diagnose en vervangt je arts niet, die de uitslag beoordeelt voor jouw situatie.